Η φίλη μου η Λάουρα απο την Γαλλία, απόρησε όταν είδε το blog: και τι είναι αυτό το αντικείμενο, σαν στητό μαντήλι, γεμισμένο με κάτι και δεμένο απο πάνω; Η απλή μπομπονιέρα της φάνηκε κάτι τόσο εκκεντρικό ως δώρο, και αν και δεν το πολυκατάλαβε στην αρχή, ενθουσιάστηκε. Όταν της εξήγησα οτι στην βάση του αυτό το αντικείμενο είναι φορτωμένο με συμβολισμούς, τότε, αυτό το σχεδόν αποκλειστικά ελληνικό έθιμο της ακούστηκε ακόμη πιο περίεργο και συνάμα γοητευτικό.
Κι έπειτα πήγε το μυαλό μου σε όλες αυτές τις σημασίες που κρύβουν πίσω τους τα εθιμοτυπικά και πόσο λίγο τις συνειδητοποιούμε.
Στην προσπάθειά μου να της παρουσιάσω την ιδέα, και να ικανοποιήσω την περιέργειά της, έψαξα λίγο περισσότερο, και, εκτός του οτι έμαθα για παράδειγμα οτι οι ξηροί καρποί (σύμβολο γονιμότητας) δίνονταν ως προσφορά στους γάμους ήδη απο την ρωμαϊκή αρχαιότητα, κι έπειτα εξελίχθηκαν σιγα σιγά στην μπομπονιέρα, συνειδητοποίησα πόσο πολλά και διαφορετικά είναι τα παραδοσιακά γαμήλια έθιμα, οχι μόνο στην χώρα μας αλλά και παντού, και πόσο ωραίες ιδέες μπορούμε να αντλήσουμε για τους “αστικούς” γάμους που συνήθως κάνουμε.
Η ιδανική βέβαια συνθήκη είναι οι παραδοσιακοί και κατά τόπους συμβολισμοί της γαμήλιας τελετής και γιορτής να έχουν κάτι να πούν σε όλους, και τα αντικείμενα να μην χρησιμοποιούνται απλώς αισθητικά και στερούμενα βαθύτερης ουσίας. Επειδή όμως δεν ζούμε στις κοινωνίες του παρελθόντος, όλα αυτά δεν γίνεται ν’αποκρυπτογραφούνται πάντα σωστά.
Θα ήταν πολύ όμορφο να γνωρίζει το ζευγάρι και οι καλεσμένοι ποιές έμμεσες ευχές ψιθυρίζουν τα διάφορα έθιμα, ζωντανεύοντας και με την δύναμη της ψυχής τους μια σειρά απο τυπικά που αλλιώς καταλήγουν “νεκρό γράμμα”. Ας πάρουμε τρία παραδείγματα: η αδιαίρετη ένωση του ζευγαριού συμβολίζεται με τον μονό αριθμό κουφέτων στην μπομπονιέρα, η ευχή για το ρίζωμα του ζευγαριού μέσα στην οικογένεια δίνεται με το πέταγμα του ρυζιού, η ευχή για την ενότητα των νεονύμφων και τη δέσμευση του ενός προς τον άλλον με το κόψιμο της τούρτας απο κοινού.
Σκέφτομαι ακόμη πώς, αν και τα τοπικά έθιμα και οι παραδόσεις είναι γεμάτες ιστορία και κρυφά, γοητευτικά νοήματα, κουβαλούν επίσης πολύ συχνά αναχρονιστικούς συμβολισμούς. Ας τολμήσουμε λοιπόν να εγκαινιάσουμε τους δικούς μας συμβολισμούς. Προτιμότερο δεν είναι να επιλέξουμε τι απ’όλα τα εθιμοτυπικά μας ταιριάζει και τι θ’ανανεώσουμε δημιουργικά, χωρίς περιορισμούς και “πρέπει”;
Ας δούμε την ουσία, που είναι να εκτινάξουμε τον γάμο μας πέρα απο την σφαίρα της πεζής, κοσμικής πραγματικότητας, στην σφαίρα του ιδεατού και του ρομαντικού, σύμφωνα με την δική μας σύγχρονη αντίληψη γι’αυτές τις έννοιες. Ας εμπνευστούμε και πέρα απο τις νόρμες, παίζοντας με τις αποχρώσεις στο νυφικό, το στύλ της διακόσμησης, τα αξεσουάρ του τραπεζιού, την μπομπονιέρα. Ας κλείσουμε το μάτι στους καλεσμένους μας κι ας δώσουμε γενναιόδωρα στοιχεία της προσωπικότητάς μας στον γάμο μας με σκοπό να επικοινωνήσουμε ουσιαστικά.
