μπομπονιέρα απο σατέν ύφασμα σε σπασμένο λευκό, οργάντζα, και κορδέλα οργάντζας με στράς

Κάθε φορά που δημιουργούμε ένα σχέδιο μπομπονιέρας, και πολύ περισσότερο όταν το προτείνουμε, προσπαθούμε να το εντάξουμε σε ένα γενικότερο διακοσμητικό στύλ που έχει επιλεγεί για το γάμο και τη δεξίωση, για να πετύχουμε η μπομπονιέρα να προσθέτει την όμορφη πινελιά της σε έναν καμβά.

Πάντως, πρίν απ’όλα, και πρίν περάσουμε στο στάδιο της εφαρμογής των ιδεών, η μεγαλύτερη ευχαρίστηση είναι στο να αφήνεις την φαντασία ελεύθερη να σε οδηγήσει όπου αυτή θέλει, με αφορμή την εικόνα της μπομπονιέρας. …  Ας πούμε αυτή η μπομπονιέρα, οι ποιότητες των υλικών της, το σπασμένο λευκό, οι κυμματισμοί της μου φέρνουν στο μυαλό εικόνες μιας ρετρό απαλότητας, μιας εποχής στην οποία πρωταγωνιστούν φιγούρες με ήρεμη δύναμη και ρομαντική ψυχή…Βάσει αυτού, θα διάλεγα στοιχεία στολισμού, ρούχα/υφάσματα, κεριά που να μου συμπληρώσουν την εικόνα.  (τα λουλούδια αποπνέουν γλύκα αλλά και δυναμισμό με τα έντονα κοντράστ των χρωμάτων τους, το σέπια βιβλίο ευχών με την πένα φτερό αμέσως σε ταξιδεύει, η δεμένη πλεξούδα της μαντεμουαζέλ Σανέλ στέλνει το μήνυμα μιας αυστηρότητας που παιχνιδίζει κιόλας, το ίδιο και το ασπρόμαυρο σύνολο με το ημίψηλο, ακόμη κι η φιγούρα της βικτωριανής κυρίας που κοιτάζει το φακό )

Κι έπειτα πήγε το μυαλό μου σε όλες αυτές τις σημασίες που κρύβουν πίσω τους τα εθιμοτυπικά και πόσο λίγο τις συνειδητοποιούμε.

Στην προσπάθειά μου να της παρουσιάσω την ιδέα, και να ικανοποιήσω την περιέργειά της, έψαξα λίγο περισσότερο, και, εκτός του οτι έμαθα για παράδειγμα οτι οι ξηροί καρποί (σύμβολο γονιμότητας) δίνονταν ως προσφορά στους γάμους ήδη απο την ρωμαϊκή αρχαιότητα, κι έπειτα εξελίχθηκαν σιγα σιγά στην μπομπονιέρα, συνειδητοποίησα πόσο πολλά και διαφορετικά είναι τα παραδοσιακά γαμήλια έθιμα, οχι μόνο στην χώρα μας αλλά και παντού, και πόσο ωραίες ιδέες μπορούμε να αντλήσουμε για τους “αστικούς” γάμους που συνήθως κάνουμε.

Η ιδανική βέβαια συνθήκη είναι οι παραδοσιακοί και κατά τόπους συμβολισμοί της γαμήλιας τελετής και γιορτής να έχουν κάτι να πούν σε όλους, και τα αντικείμενα να μην χρησιμοποιούνται απλώς αισθητικά και στερούμενα βαθύτερης ουσίας. Επειδή όμως δεν ζούμε στις κοινωνίες του παρελθόντος, όλα αυτά δεν γίνεται ν’αποκρυπτογραφούνται πάντα σωστά.

Θα ήταν πολύ όμορφο να γνωρίζει το ζευγάρι και οι καλεσμένοι ποιές έμμεσες ευχές ψιθυρίζουν τα διάφορα έθιμα, ζωντανεύοντας και με την δύναμη της ψυχής τους μια σειρά απο τυπικά που αλλιώς καταλήγουν “νεκρό γράμμα”. Ας πάρουμε τρία παραδείγματα: η αδιαίρετη ένωση του ζευγαριού συμβολίζεται με τον μονό αριθμό κουφέτων στην μπομπονιέρα, η ευχή για το ρίζωμα του ζευγαριού μέσα στην οικογένεια δίνεται με το πέταγμα του ρυζιού, η ευχή για την ενότητα των νεονύμφων και τη δέσμευση του ενός προς τον άλλον με το κόψιμο της τούρτας απο κοινού.

Σκέφτομαι ακόμη πώς, αν και τα τοπικά έθιμα και οι παραδόσεις είναι γεμάτες ιστορία και κρυφά, γοητευτικά νοήματα, κουβαλούν επίσης πολύ συχνά αναχρονιστικούς συμβολισμούς. Ας τολμήσουμε λοιπόν να εγκαινιάσουμε τους δικούς μας συμβολισμούς. Προτιμότερο δεν είναι να επιλέξουμε τι απ’όλα τα εθιμοτυπικά μας ταιριάζει και τι  θ’ανανεώσουμε δημιουργικά, χωρίς περιορισμούς και “πρέπει”;

Ας δούμε την ουσία, που είναι να εκτινάξουμε τον γάμο μας πέρα απο την σφαίρα της πεζής, κοσμικής πραγματικότητας, στην σφαίρα του ιδεατού και του ρομαντικού, σύμφωνα με την δική μας σύγχρονη αντίληψη γι’αυτές τις έννοιες. Ας εμπνευστούμε και πέρα απο τις νόρμες, παίζοντας με τις αποχρώσεις στο νυφικό, το στύλ της διακόσμησης, τα αξεσουάρ του τραπεζιού, την μπομπονιέρα.  Ας κλείσουμε το μάτι στους καλεσμένους μας κι ας δώσουμε γενναιόδωρα στοιχεία της προσωπικότητάς μας στον γάμο μας με σκοπό να επικοινωνήσουμε ουσιαστικά.

Όλα τα παραπάνω φυσικά ισχύουν, αλλά μάλλον μόνα τους δεν αρκούν για να τραβήξει σε μάκρος η βραδυά : πρόσφατα, στον γάμο της φίλης μας της Γιάννας, είχα καιρό να παρατηρήσω πίστα τόσο γεμάτη, κόσμο τόσο κεφάτο, παρέες χαμογελαστές και έτοιμες για πλάκα και ξεφάντωμα. Το απέδωσα φυσικά στον ηλικιακό μέσο όρο, που ήταν αρκετά χαμηλά, στην μικρή σάλα, στο πολύ καλό κρασί και στο οχι βαρύ φαγητό.

Το απόλυτο μυστικό όμως ήταν τελικά άλλο: ήταν οι ώρες και το μεράκι που είχαν βάλει στην επιλογή της μουσικής, το ίδιο το ζευγάρι και οι πιο κοντινοί φίλοι τους. Αυτό ήταν το ζήτημα που τους απασχόλησε περισσότερο απο όλα τα άλλα γύρω απο την οργάνωση της δεξίωσής τους. Δεν το ανέθεσαν αποκλειστικά σε εναν dj που θα έβαζε μία απο τα ίδια, ένα “play-list γάμων”,  αλλά έκατσαν οι ίδιοι και επέλεξαν κομμάτια λίγο-πολύ αναγνωρίσιμα, με ρυθμούς που εναλάσσονταν όμορφα, κομμάτια ικανά να σε κάνουν να λυθείς, και αρκετά που είχαν την προσωπική σφραγίδα του γούστου τους, ώστε και οι ίδιοι να αισθάνονται πραγματικά άνετα για χορό.

Τελικά τα πιο αβίαστα αποτελέσματα, κρύβουν πίσω τους αρκετή σκέψη, σχεδιασμό και το κυριότερο, καλές προθέσεις εξαρχής.

λευκή δαντέλα, με κορδόνι και πέρλες

σουά σοβάζ (soie sauvage) πράσινου χρώματος, με γκρό κορδέλα και χρυσό φυλλαράκι

ιβουάρ ταφτάς με γκρό κορδέλα και χρυσό φυλλαράκι

Τρία νέα, πολύ ξεχωριστά σχέδια είναι αυτά με τον κόμπο. Συμβολικά, το δέσιμό τους δείχνει την ένωση του ζευγαριού σε ένα σφιχτό δεσμό.  Αλλιώς, και σε συνέχεια των σκέψεων περί μουσικής, με τις μπομπονιέρες ο στόχος είναι ο ίδιος όπως σε ένα καλό γλέντι: να λυθούν οι “κόμποι” και να ξεχυθεί η χαρά.

διακοσμητικό καραβάκι για στολισμό λαμπάδας βάφτισης

τρία καραβάκια-μπομπονιέρες βάφτισης, σε γραμμή πλεύσης

Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία οτι ο καιρός έχει τρελλαθεί. Άλλες χρονιές και μέσα Νοεμβρίου μας θυμάμαι να κυκλοφορουμε με παλτά. Αυτές οι ζέστες μας φέρνουν και κάτι καλό, η αλήθεια να λέγεται… Θυμόμαστε τις ωραίες στιγμές του καλοκαιριού, φέρνουμε λίγη αισιοδοξία στην καρδιά μας, ξεχνώντας για λίγο, και με την ευεργετική επίδραση του ήλιου, τις δύσκολες ημέρες που η πανταχού παρούσα “κρίση” μας έχει φέρει. Με αυτές τις σκέψεις, απο εχθές βαλθήκαμε να κάνουμε περιποίηση γλαστρών. Οι δύο γλάστρες της εισόδου, οι μικρές κάτω απο τα παράθυρα, και ακόμα οι ζαρντινιέρες στο μπαλκονάκι του εργαστηρίου έγιναν καινούργιες. Μπορείς να ξεχνιέσαι μην κάνοντας τίποτα, και ουσιαστικά παραχωρώντας την ψυχή σου στην περιρρέουσα δύσκολη συγκυρία, ή μπορείς να κάνεις μικρές ενέσεις οξυγώνου, ομορφαίνοντας το περιβάλλον σου, της γειτονιάς σου, του σπιτιού. Η αδράνεια είναι πάντως ο χειρότερος σύμβουλος.

Τα τρία πολύχρωμα καραβάκια που διάλεξα να φωτογραφίσω, μου θύμισαν την πολύ ωραία βάφτιση που είχαν διακοσμήσει πέρυσι στην Σαρωνίδα. Αυτήν την εβδομάδα, τελειοποιήσαμε ένα μεγαλύτερο σχέδιο καϊκιού, σε στύλ ναΐφ και επίτηδες με μια νότα ακατέργαστου σε γαλάζια χρώματα, για διακόσμηση λαμπάδας, και δουλεύοντας τον ψυχρό πηλό φτιάξαμε ένα ακόμη καραβάκι, μια ακόμη εκδοχή αυτής της καλοκαιρινής μπομπονιέρας.

Χειροποίητα στέφανα δύο ειδών:

> απο ασήμι 925 (στα 1000 μέρη κράματος τα 925 είναι ασήμι), είτε με γλυπτά φυλλαράκια είτε με κρύσταλλα σε πιο γραμμικό σχέδιο, και

> απο δέρμα, με λουλούδια σε διάφορες χρωματικές αποχρώσεις (υπάρχει και η δυνατότητα για ελαφριές παραλλαγές σε αυτά τα δερμάτινα στέφανα, π.χ. να γίνουν μόνο με λευκό μπουμπούκι, ή με μικρά κρυσταλλάκια και άνθη)

Υλικά: δαντέλα ραμμένη σε ύφασμα και σατέν κορδέλα στο "λαιμό"

Για μερικά ακόμη σχέδια με δαντέλα, δείτε εδώ κι εδώ

μπομπονιέρα σπιτάκι

στοιχεία για διακόσμηση τραπεζιού και μπομπονιέρα σπιτάκι

Η μπίλια μετά απο αρκετές εβδομάδες απουσίας απο την μπλογκόσφαιρα, θα επανέλθει στις τακτικές της αναρτήσεις. Σηκώνουμε ξανά μανίκια !

Μετά τις διακοπές μας γυρίσαμε στο κλείνον άστυ γεμάτες όμορφες εικόνες. Οι οικογενειακές διακοπές στα χωριά των παππούδων ήταν η τέλεια ευκαιρία για απόλυτη χαλάρωση και ξεγνοιασιά.

Με αφορμή μια βάφτιση που έγινε μόλις εχθές, μια νέα ιδέα μπομπονιέρας και διακόσμησης υλοποιήθηκε πολύ γρήγορα.  Σκεφτήκαμε να διακοσμήσουμε το τραπέζι της βάφτισης με τις παιδικές αναμνήσεις μας απο το χωριό του παππού, να ζωντανέψουμε τις παιδικές ζωγραφιές απο το τετράδιο των καλλιτεχνικών του σχολείου. Το αποτέλεσμα το βλέπετε στις φωτογραφίες, και είναι το δείγμα που κρατήσαμε για το showroom μας. Τα κουτιά με τις υπόλοιπες μπομπονιέρες και όλα τα αντικείμενα  που τις συνόδευαν πήραν προχθές τον δρόμο τους.

update:  στο θέμα της ζωής στο αγρόκτημα

δείτε εδώ την παπίτσα

και για άλλα ζωάκια απο πηλό δείτε

εδώ

διακόσμηση τραπεζιού βάφτισης απο τη "μπιλια" - κασπό με δεντράκι και ζαχαρωτά, κεριά, σουπλά, κουφέτα καρδούλες

η αίθουσα έτοιμη, μένει μόνον ν'ανάψουν τα κεριά

το τραπέζι με τα "κεράσματα" και τις μπομπονιέρες - ιδέες διακόσμησης και κατασκευές "μπιλια"

Τί άλλο εκτός απο ζαχαρωτά θα μπορούσαμε να σκεφτούμε για την διακόσμηση αυτής της δεξίωσης;  Η Αθηνά και η κόρη της είναι τόσο γλυκές, τόσο λαμπερά πλάσματα.  Θέλαμε μπαίνοντας οι καλεσμένοι να αισθανθούν σαν να βουλιάζουν σε ένα ροζ σύννεφο,  σαν να περπατούν σε ζάχαρη άχνη και να τους δίνεται η ευκαιρία να απλώσουν το χέρι κι εκείνοι σαν παιδιά για να δοκιμάσουν τα γλυκίσματα μαζί με ένα απεριτίφ σε κολωνάτο ποτήρι.

(διακοσμητικά στοιχεία, ζαχαρωτά στις γυάλες, κεριά, χωνάκια, μπουκέτα απο μπαλόνια, σουπλά : σύλληψη και κατασκευή, “μπιλια” και συνεργάτες)

Η μπομπονιέρα με το δαχτυλίδι (σε διάφορες αποχρώσεις, ή και σε διχρωμία) περασμένο σε τούλι, σε ταφτά ή σε λινό, και στερεωμένο με κορδέλα, αποδεικνύεται η πιο δημοφιλής της άνοιξης του 10 και του Ιουνίου που μόλις τελειώνει. Τα σχέδια με τον κίτρινο φιόγκο και το σπιράλ άρεσαν επίσης γιατί, αφού φαγωθούν τα κουφετάκια, τα διακοσμητικά στοιχεία της μπομπονιέρας αποκτούν και δεύτερη ενδιαφέρουσα ζωή: με ένα καρφιτσάκι κολλημένο στην πλάτη τους στέκονται στο πέτο, πάνω στην τσάντα, πάνω σ’ένα κοκκαλάκι για τα μαλιά,  και ειδικά το σπιράλ φοριέται πανεύκολα στο λαιμό με κορδόνι ή μέτριου παχους αλυσίδα.          Κλικάρετε στις φωτογραφίες για μεγέθυνση (όλα τα σχέδια απο τις χειροποίητες μπομπονιέρες, τα προσκλητήρια και τις ιδέες διακόσμησης που παρουσιάζονται σε αυτό το ιστολόγιο, βρίσκονται στον χώρο μας, στην δ/νση Γρηγορίου Ξενοπούλου 3, Νέο Ψυχικό, Αθήνα, τηλ: 210-6724141)

Update: Ο χώρος μας δεν βρίσκεται πια στο Νέο Ψυχικό, μετά απο μια πρόσφατη μετακόμιση τον Φλεβάρη του ΄11. Τηλεφωνήστε μας στα 210 6724141 και 6974.326125  για πληροφορίες και ραντεβού στο νέο σπίτι της “μπίλιας”  στου Παπάγου (Αθήνα)